Elżbieta Sękowska

Elżbieta Sękowska – emerytowany profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, językoznawczyni. Jako pracownik naukowy była związana z Wydziałem Polonistyki UW, na którym osiągała kolejne stopnie naukowe. Jej zainteresowania badawcze obejmują: słowotwórstwo i słownictwo współczesnej polszczyzny (ze szczególnym uwzględnieniem leksyki społeczno-politycznej), lingwistykę kulturową, język pisarzy, stylistykę historyczną i współczesną, a także język emigracji polskiej w świecie, w tym bilingwizm, kontakty językowe oraz międzykulturowe. Temu ostatniemu obszarowi badawczemu, począwszy od pracy habilitacyjnej, poświęciła wiele opracowań. Jej dorobek naukowy obejmuje liczne artykuły, rozdziały w pracach zbiorowych polskich i zagranicznych oraz recenzje z wymienionych dziedzin lingwistyki. Opublikowała następujące monografie: Słownictwo pism Stefana Żeromskiego, tom 3: Dom (2002), Polska leksyka polityczno-społeczna na przełomie XX i XXI wieku. Słownik (2007), Język emigracji polskiej w świecie. Bilans i perspektywy badawcze (2010), Konteksty stylistyki. Od orędzia do mowy noblowskiej (2017).
Podczas pracy dydaktycznej wypromowała wielu magistrów, licencjatów, pod jej kierunkiem powstało siedem rozpraw doktorskich. Była zapraszana na wykłady do ośrodków polonistycznych w Wilnie, Bratysławie, Lipsku, Nancy, Ostrawie. W latach 2018–2021 prowadziła gościnne wykłady w Instytucie Polonistyki na Guangdong University of Foreign Studies w Kantonie.